14 maanden geleden, zei m’n partner me, volledig onverwachts ( voor mij althans ):” Ik hou niet meer van je ” Mijn wereld stortte ineen. De pijn was zo intens, ik dacht gewoon dat ik dit niet zou overleven.
Meer dan een jaar lang leefde ik emotioneel gegijzeld. Ik beleefde de pijn steeds opnieuw, meer malen per dag….Binnen in mij was alles geblokkeerd. Ik had geen rationeel inzicht meer…
Alle dagen ging ik wandelen met mijn hond ( doe ik nu nog ). Ik woon in een prachtige omgeving, maar ik zag het gewoon niet, huilend door zelfbeklag en angst…
Alsof het nog niet genoeg was, werd ik geopereerd enkele maanden terug.
Maar tijdens die periode van ‘recupereren’ ( ik moest veel rusten ), vond ik ’stilte’. Ik kreeg terug een klare kijk op de dingen. Die verplichte ‘time out’ gaf me terug inzicht. Letterlijk.
Ik zag terug wie ik was. Ik besefte dat ‘mijn verlies’ in de buitenwereld was. Dat ik de afgelopen maanden geleefd had in een perceptie van de werkelijkheid. En ik nam een beslissing: “Het is genoeg!”
Ik voelde terug al die liefde rond mij, van mijn vrienden en mijn familie… En ik vond terug liefde in mezelf. Ik was compleet vergeten dat die ‘daar’ zat. En dat ‘mijn liefde’ niet verdwenen was met de woorden van mijn ex.
Ik ben terug gestart met lezen, zoals ik voor mijn huwelijk deed. 3 à 4 boeken per maand.
“we are what we consume mentally “
Ik ben terug gestart met sporten ( al is het nog op een zeer laag pitje wegens mijn operatie )….Er is nog veel werk aan mijn fysiek, maar het geeft me reeds terug de geestelijke energie die ik nodig heb.
” emotion is created by motion”
Ik heb terug mijn visie, mijn focus. Ik BEN niet dit moment. Ik heb terug mijn planning. En ik onderneem terug actie. Elke dag opnieuw..met passie.
Ik focus me niet meer op wat ik verloren heb, ik focus mij op wat ik wil.
Het zijn voor vele mensen harde tijd, nu, met de financiële crisis. Maar ik heb die woorden hier neergepend om een beetje een hart onder de riem te steken: Laat je niet emotioneel gijzelen. Wat ‘daarbuiten’ gebeurt, kan je niet veel aan veranderen. Crisis is niet iets nieuw. Denk eens aan onze grootouders die twee oorlogen hebben meegemaakt EN de crisis van de jaren 30.
De crisis is er. Je kan daar niks aan veranderen. Hoe je met je angst omgaat, dat is jouw zaak.
eigen verhaal verwerkt met woorden van T. Robbins